Mesnetsiz iddialarla yok edilmek istenmese de sitemiz bu defa, adı ve marka değeri belli çevrelerce kullanılarak istismar edilmeye çalışılmaktadır. Aşağıda bir haber sitesinden alınan örneğine yer verilen bu tarz girişimlerin tarafımızca dikkatle izlendiğini ve sorumluları hakkında her türlü yasal girişim hakkımızı saklı tuttuğumuzu başta okurlarımız olmak üzere tüm kamuoyuna saygıyla duyururuz.

OrtaParmak.Com

Yazar Sevan Nişanyan, İzmir’in Selçuk İlçesi’ne bağlı Şirince Köyü’nde yaptırdığı kaya mezarı ’parmak’ işareti yaparak açtı
2008 Yazında kaya mezarı fikrinin doğduğu günlerde kendisine yönelik suikast planlarını öğrendiğini belirten Nişanyan, “Ülke yönetiminde hasbelkader söz sahibi olmuş insanlar bana suikast hazırlığı içindeydiler” dedi. Sevanyan, orta parmağını göstererek iddialarını şöyle sürdürdü:
“Beni izlemek için astsubaylar görevlendirmişler. Birden bire kendimi üst düzey güvenlik görevlileriyle muhatap halde buldum. Beni koruyacaklarını söylediler ben de ‘Defolun gidin’ dedim. Koruma istemedim ondan sonra şunu düşündüm, vuracakları varsa vururlar yeterince yaşadım budan sonra yaşasam ne olur yaşamasam ne olur? En güzel cevabın parmak göstermek olduğunu düşündüm. Bunun çok yakışıklı parmak olacağını düşündüm, bu yaptığım işin. Doğru cevabın bu olduğunu düşündüm. Onların istediğini yapmanın onların tuzağına düşmek olacağını düşündüm, bu daha zarif bir cevap oldu.”

CNN Türk’ün haberine göre; ‘duruşma salonundan çıkmayan Yıldırım, izleyicilerin olduğu bölüme selam verdikten sonra basın mensuplarıyla sohbet etti. Yıldırım, Türkiye Futbol Federasyonu Mehmet Ali Aydınlar’ın istifasını nasıl değerlendirdiğini sorması üzerine, “Mahkemedeyim, bana ne Aydınlar’dan” dedi. Rahat tavırlarıyla dikkat çeken Yıldırım, basın mensuplarının sorularına ilginç cevaplar verdi. Bir basın mensubunun “Hangi koğuşta kalıyorsunuz” sorusuna “Ben de bilmiyorum” dedi. Gazetecilerin kiminle kaldığını sorması üzerine ise “Tek başıma kalıyorum. Sormayın bunları. Davayla ilgilenin” dedi. Yıldırım bir gazetecinin “Kitap okuyor musunuz, hangi kitapları okuyorsunuz? sorusuna gülerek, “Nereden sevdim o zalim kadını” adlı kitabı okuyorum” dedi. Ardından spor yapıp yapmadığının sorulması üzerine, “24 saat yapıyorum. Spor kulübü başkanıyım” dedi. Günlerinin nasıl geçtiğini soran gazetecilere ise gülümseyerek, “Ağlayarak” diye yanıtladı.’

OrtaParmak.Com’un aynı kaynaktan aldığı bilgiye göre Yıldırım konuşmasına şöyle devam etti:

‘Sözümüz sanadır Aydınlar… Şunu bilmelisin ki; Holding sahibi olabilirsin, TFF Başkanı olabilirsin hatta bir gün çok daha büyük mevkilerde bile olabilirsin. Ama ASLA Fenerbahçe Başkanı olamayacaksın! Sen ve senin arkandaki zihniyetin buna gücü yetmeyecek. Bizlerin mücadelesi, çektikleri, hep bu yüzdendir; Fenerbahçe’yi senin gibilere teslim etmemek içindir.’

Bu sözleriyle ‘padişah olup adam olamayan’ spor dünyasının tüm ileri gelenlerini hizaya çeken Yıldırım, aynı zamanda kulübünün yarınına da ışık tutarak camianın önünü açtı. İşin ucu biraz başkanları seçen kongrenin müstakbel iradesini ipotek altına almaya varsa da Yıldırım, ‘efsane başkan’dan sonra ‘nostradamus başkan’ sıfatını da kolayca hakedebileceğini dosta düşmana göstermiş oldu.

Operasyonun sonucunda herşeyin yolunda olması bazı FB taraftarlarını harekete geçirdi. 14 Şubat’ta şike davasının görülecek ilk duruşmasında başkanları ile dayanışmak isteyen birçok taraftar yüz nakli isteğiyle Akdeniz Üniversitesi Hastanesi’ne başvurdular.

Yukarıda OrtaParmak.Com Haber Ajansı’na ulaşan bir taraftar fotoğrafı yer alıyor.

Bu çabalar boşa değil elbette, hepsinin mutlaka kendi içinde tutarlı nedenleri var. Bu ülkedeki futbolun sağlıklı olarak kendini devam ettirebilmesi için, şike konularında en çok adı geçen kulübün küme düşmemesi gerektiği yorumları yapılıyor mesela. Sonra aynı kulübün yöneticileri, gücünüz yeterse düşürün ama yarım puanımızı bile sildirmeyiz, diyorlar. Bir dönem bu şikeci kulüp için terör örgütü benzetmesi yapan bir diğer kulüp yöneticisi, Türkiye’de onsuz futboldan bahsedilemeyeceğini öne sürüyor. Yani vurgu hep ‘toplumların afyonu’ haline gelmiş bu sporun ulaştığı ekonomik gücün yansımalarına. Diğer taraftaysa düzenlenleyici konumundakilerin ‘beynelmilel’ kaygıları, bu olanlara asıl FIFA ne der acaba?

Tüm bu toz dumanın arasında malesef adil bir yargılamayı, varsa suçluların ortaya çıkartılmasını, cezalandırılmasını, futbolun o devasa ekonomisinden öte, yarışmacı bir takım sporu kimliğiyle de var olabileceğini söyleyen yok. Varsa da sesleri çok cılız; bilenler bilir, rakam telaffuz etmeyenlerin sesleri kısıktır günümüz dünyasında.

Gündem işte bunlarla doluyken bir kulüp başkanı ezeli rakibi ve şike davasının en ciddi sanığı bir diğeri için, o da candır, çok üzerine gitmeyin, gibisinden açıklama yapınca ortalık daha da karıştı.

Doğal olarak duyarlı OrtaParmak.Com okurları mesajlarını bizden/sizden esirgemediler.

İşte bunlardan birinde okuyucumuz Rıdvan Enkahraman (43) tepkisini şöyle dile getiriyor:’Bugüne kadar gerçek bir Beşiktaşlılık duruşu sergileyen başkana bunu yakıştıramadım doğrusu. Spor kulübü idare etmek kolay iş değil. Ama her transferi bir olaydı; yetenekli isimleri bir bir ve ucuza takıma kazandırdı. Kariyerleri dünyada kabul gören hocalarla uzun soluklu ve uyumlu çalışmaları herkese örnek olmuştu. Başta kendi taraftarıyla kurmuş olduğu barışçıl iletişim, medyayla oluşturduğu başarılı diyalogun da habercisi gibiydi. Herşeyden öte, Beşiktaş’tan başka derdi günü olmayan bu insan, uzun zaman sonra başkanlığını holdinglerini büyümetmek için kullanmayarak seleflerinden farklılık yarattı. Herşey yolundayken ve hiçbir emaresi yokken nereden çıktı şimdi bu ‘Fenerbahçemiz’ söylemi? Ben bunu sorgularım arkadaş, sorgulamazsam nerde kaldı ‘Çarşı duruşu’?…’

Bu denli uzun sürmesinin yanı sıra zaman zaman basına yansıyan haberler nedeniyle yine Dink’in gazeteci dostları tarafından kötü sinyaller verdiği düşünülen davada olumlu beklentiyi besleyen belki de tek şey içinden geçtiğimiz döneme özgü koşullardı.

Birçoklarına göre hem derin toplumsal ayrışmalar hem de devlet içindeki gizli yapılanmalarla yüzleşilmeye başlandığı bir dönemde, Dink davası da bu açılımdan pekala payını alabilirdi. Ancak davadaki nihai karar pek de bu yönde olmadı ve aynı çevrelerce çok şiddetli bir tepkiyle karşılandı; adalet yok edilmiş, toplum vicdanı yok sayılmıştı.

Dün yani 19 ocak’ta bu tepki sokaklara taştı, ciddi bir kalabalık Taksim’den Dink’in Şişli’deki gazetesine yürüdü. Döviz ve sloganlarla mahkemenin kararı protesto edildi.

Yürüyüşe katılanların bazıları atılan sloganlara takılmış; ‘Faşizma inat, kardeşimsin Hrant’ aslında içimizdeki ötekileştirme eğilimini dışa vuruyormuş. Zira faşistler öldürmese Hrant’la kardeş olmazdık, izlenimi yaratıyormuş.

Yine yürüyüşe katılan OrtaParmak.Com okuru Alen Kebapçıyan ise bu değerlendirmeye katılmayıp bize şöyle yazmış: ‘Ne alakası var? Ben bu sloganı bağırırken aslında Hrant’la kardeş olduğumu faşistlere inat haykırdığımı düşünmüştüm. Gerçi ben zaten Ermeniyim ama yanımdaki Türk arkadaşım da böyle düşünerek bağırmış. Hepimiz Hrant’ız, hepimiz Ermeniyiz’i de Hrant katledildikten sonra bağırmadık mı? O zaman da, öldürmeseler selam vermezdiniz, şimdi hepiniz Hrant oldunuz mu diyeceklerdi? Bıraksınlar bu işleri, sloganını söylemeyen derman bulamazmış…’

[Sabah Gazetesi'nin haberi]

Stelyo’nun vaftiz günüydü

Omuzda taşırlardı o gün evimi taşladılar

Fenerbahçe’nin efsanevi golcüsü, milli takımın yıldızıydı Lefter Küçükandonyadis. 6-7 Eylül Olayları’nı “Rum” olduğu için yaşadı. Yardımına ise takım arkadaşları koştu. Lefter o gün, Büyükada’da yaşadıklarını, SABAH’a anlattı: “Onbeş gün önce gol attığımda omuzlardaydım. O gün ise kayalar ve boya tenekeleriyle karşılaştım. En kötüsü harçlık verdiğim çocuklar evime saldırdı. Evde ne pencere, ne kapı kalmıştı. Kızlarım küçüktü, onları öldürmeye kalktılar. İstanbul’dan Emniyet Müdürü evime geldi. Gece gördüğü manzara karşısında ‘Aman Allahım’ demişti. Çok sordular kim yaptı diye, ama o gün de söylemedim, bugün de söylemeyeceğim.”

FB TAKIMI KORUDU
Fenerbahçeli futbolculardan Melih Ilgaz, anlatıyor: “Lefter için endişelendik ve Büyükada’ya gittik. İbrahim Kösem, Niyazi Tamakan ve Şükrü Ersoy birlikte Lefter’i korumak için onun evinde kaldık.” Fenerbahçe’nin o zamanki kalecisi Şükrü Ersoy da şöyle anlatıyor: “Lefter’i korumak için bir gece evinde kaldık, ertesi gün birlikte idmana gitti. Birçok yabancı asıllı İstanbul’u terketti ama, o gole devam etti.”

Programı baştan sona izlediğini ve gözyaşlarını siler silmez OrtaParmak.Com’a yazmak üzere bilgisayar başına oturduğunu söyleyen okurumuz Ümit Birtek (44) bakın bu duygu ve dersler dolu gece için neler diyor: ‘Bay Şeytanın programda anlattıkları beni önce geçmişe götürdü. Gerçekten de o yıllarda feneri her maç eze eze marizlemenin tadı başkaydı. Pek öyle 1-0, 2-0 da olmazdı, artık takımdaki arkadaşlıktan mı bilinmez, çocuklar attıkça atarlardı. Hakemin kırmızı kart kararına şaşıran Bay Şeytan, nasılsa Fener’in dostluk arkadaşlık konusunda Beşiktaş’ı 20 yıl geriden takip etmesine hayret etmiyor.’

Diğer bir OrtaParmak.Com okuru ise şöyle yazmış:’Şu an kafam güzel, tam fener atak yaparken televizyonun önünden geçen kızın kafasına şişeyle vurdum, bi daha yapmaz zilli, anası olacak karı da çok dırdır ediyor, devre arası karın boşluğuna indirdim bir iki tane, yığıldı kaldı. Hakem bitiş düdüğünü çaldı, pişman oldum, neticede aile falan yani. Ama aynı Şeytan Başkanımın dediği gibi, sabah kalkayım, çiçek gibi insanım, kimseye saygıda kusur etmem. Parayı bir bulayım anında cami de yaptırıcam. Bu halimle yani, %100 Futbol beni es geçmesin, saygılarımla öpüjem…’